
ایرانِ آزاد
پیشتاز در بنای صُلحِ جهانی
رِفراندوم برای ایرانِ آزاد
ایران و جهانی را تصور کنیم که در آن درک و همدلی و برابری، همه انسانها را به هم پیوند دهد و الهامبخشی برای اقدام جمعی در راستای گسترش صلح و مهر و خرد باشد
قانون اساسی»های ایران»

1
شاهنشاهی مشروطه
قانون اساسی مشروطه در ۸ دی ۱۲۸۵ خورشیدی/ ۱۹۰۶ میلادی به امضای مظفرالدینشاه قاجار رسید که ۵۱ اصل داشت و تاسیس مجلسین شورا و سنا و طرز کارِ آن را مقرر میداشت. «متمم قانون اساسی» الهام گرفته از قانون اساسی پادشاهی بلژیک در ۱۴ مهر ۱۲۸۶/۱۹۰۷. تصویب شد، و پس از آن نیز در چند نوبت با تشکیل مجلس مؤسسان برخی از مواد آن تغییر یافت. کل قانون أساساً پارلمانی و سکولار است اما اصل اول و دوم مقرر میدارد که اسلام دین رسمی است و ۵ تن از«علما»ی دین اسلام نیز نظارتی بر مطابقت قوانین مجلس با قواعد اسلام داشته باشند
2
جمهوری اسلامی
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در پیِ «انقلاب اسلامی» به رهبری آیتالله العظما روح الله الموسوی الخمینی در ۲۲ بهمن و سپس در پیِ یک شبه همه پرسی ای که در جوِّ کشتارها و اعدامهای انقلابی، در ۱۰ و ۱۱ فروردین برگزار و نتیجه اش در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ اعلام شد، به تصویب رسید. نتیجهٔ شمارِ آرأی اعلام شده بیش از شمارِ رای دهندگان بود. مدتی بعد، یک قانون اساسی به تصویب مجلس مؤسسان، متشکل از خبرگان اسلام رسید. مخلوطی آشفته از شعارهای انقلابیِ اسلامی، ایدئولوژیِ «ولایت فقیه»ِ رهبر انقلاب و قانون اساسیِ جمهوری پنجم فرانسه، که مردم ایران را تابع بی چون و چرای قواعد اسلام میکرد
3
قانون اساسی آینده
قانون اساسی آیندهٔ ایران باید بر اساسِ مقتضیاتِ و پیشرفتهای فنی/تکنولوژی و اجتماعیِ کنونیِ بشر، ضرورتهای زمان، و پیشرفتهای دانشِ کشورداری (پولیتیک/سیاسی) و جهانداری تهیه و نوشته شود. پیش نویس آن باید با نظرخواهی از کارشناسان و در پی گفتگوی همه جانبهٔ مردم و جهت پاسخگوئی به خواستهای گوناگونِ همگانی تهیه شود و نسخهٔ نهائی به صورت یک همه پرسیِ درست و حسابی به رائ مردم ایران جهت تصویبِ ملّی گذاشته شود
تارنمای ایرانِ آزاد
هدف از برپائی این تارنما، دعوت از شما ایراندوستان به تلاش برای تهیهٔ پیشنویسِ برترین و پیشرفتهترین قانون اساسیِ کشورداری در جهان است برای یک ایرانِ بزرگِ آزاد و آباد و سرفراز، و دعوت به تغییرِ نظامِ کشورداریِ ایران به پپشرفتهترین نظامِ کشورداری در جهان و تغییرِ قانونِ اساسیِ آن از راهِ همبستگیِ ملّی در برگزاریِ یک رفراندوم ِ متمدنِ درست و حسابی و در آرامش، با معیارهای شناخته شده و قابل قبول است.
ما را یاری دهید !
آریَن شاه رضایی و دُکتر شُجاع اِلدین ضیائیان
یلدای سالِ ۱۲۵ الکتریکیِ جهانشمول، ۲۰۲۵ میلادیِ عیسوی، ۱۴۰۴ هجریِ محمّدی
همه پرسی / رفراندوم
از آنجا که «همه پرسی»/«رفراندوم» ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ که طی آن ایرانیان به ایجادِ نظامِ «جمهوری اسلامی» به جای «مشروطهٔ سلطنتی» (به ظاهر با اکثریتِ قاطع) رای دادند، پر از خلافهای واضح بود، از جمله اینکه (۱) رفراندوم در آرامش برگزار نشد بلکه در جوِّ کشتار و سانسور بود (۲) علاقمندان، وفاداران و خدمتگذاران به نظامِ «مشروطه سلطنتی» را «انقلابیون» میکشتند و رسماً در «دادگاههای انقلاب» تیرباران میکردند، (۳) گفتگوی آزاد برای گزینشِ آزاد وجود نداشت، (۴) پرسشِ رفراندوم فقط از سوی «امام خمینی» (روحالله الموسوی الخمینی) به طور استبدادیِ محض تعیین شد که فرموده بود «جمهوری اسلامی! نه یک کلمه بیشتر نه یک کلمه کمتر» در صورتی که بسیاری خواستارِ «جمهوری دموکراتیک» بودند از جمله نخست وزیر موقت انقلاب، مهندس مهدی بازرگان، یا خواستارِ «جمهوریِ خلق مسلمان» به رهبری «آیت الله عظما» کاظم شریتمداری، و گرایشهای دیگری که اجازهٔ طرح نظر خود را نداشتند، از جمله مشروطه خواهانِ شاهنشاهی که ترس از جان و مال خود داشتند، (۵) رای دادن مخفی نبود (فقط همین یک عامل برای ابطالِ نتیجهٔ رفراندم، در هر محکمهٔ صلاحیتداری کافی است) (۶) شاهدان عینی گزارش دادهاند که در بعضی حوزهها «دسته دسته آرا به صندوقها ریخته میشد»! (۷) بنا بر گزارشِ نمانیدگان و مسئولانی از «مرکز آمار ایران» (دکتر حسین لاجوردی)، شمارِ آرای مثبتِ اعلام شده از شمارِ رای دهندگان واجدِ شرایط،، چند هزار راي بیشتر بود، که دلیلی کافی بر باطل بودنِ آن «همهپرسی» بوده است،
بنا بر این، نظامِ پر تبعیضِ اسلامی، «نظامِ جمهوریِ اسلامی»، از ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ که عملاً آقای خمینی حاکم بر ایران شد تا کنون که خرابیها از حد و حدودِ تصور گذشته، حکومتِ اسلامی فقط بر پایهٔ زور و قلدری و سودجوئی از خرافه های اسلامیِ مردم و کارچاقکنی، و با دروغ و مکر و حیله و، به قولِ امام خمینی با «خُدعه»، حاکم شده بود و حکومت میکرده است.
شجاع الدین ضیائیان، یلدای سالِ ۱۲۵ الکتریکیِ جهانشمول، ۲۰۲۵ میلادیِ عیسوی، ۱۴۰۴ هجریِ محمّد
۱۰ دسامبر، سالگردِ «اعلامیهٔ جهانیِ حقوق بشر»ِ مصوبهٔ ۱۹۴۸ را گرامی داریم!
میهندوستان،
از آنجا که ایران یکی از نخستین امضاءکنندگانِ اعلامیهٔ جهانیِ حقوقِ بشر بوده، هنوز هم جزوِ امضاءکنندگان آن است،
از آنجا که صفتِ «اسلامی» در «جمهوریِ اسلامیِ ایران» صریحاً تبعیض آمیز است و حقوقِ برتری برای شهروندانِ اسلامیِ نسبت به سایرِ شهروندانِ ایران قائل میشود،
و از آنجا که اصولِ مندرج در سراسرِ قانونِ اساسیِ «جمهوریِ اسلامیَ ایران» نیز بر این تبعیضِ بین شهروندان صریحاً اصرار و تأکید میورزد،
بنا بر این، نظامِ «اسلامی» در عمل و به لحاظِ قانونِ اساسیِ آن بر خلافِ اصولِ اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر است.
ملت بزرگ ایران که از بیش از ۲۵ قرن پیش، از زمانِ کورش بزرگ بنیانگزار شاهنشاهی ایران، پیشتاز در شناسائی و تبلیغِ احترام به حقوق بشر بوده، پرچمدارِ پندار و گفتار و کردارِ نیک بوده است، امروز نیز میخواهد در جهان بار دیگر پیشتاز شود و از پیشرفته ترین و آزادترین و برابریخواهترین قانون اساسیِ کشوری در جهان برخوردار شود.
دکتر شجاع الدین ضیائیان
یلدای سالِ ۱۲۵ الکتریکیِ جهانشمول، ۲۰۲۵ میلادیِ عیسوی، ۱۴۰۴ هجریِ محمّدی